สถาบันวิทยาลัยชุมชน แสดงมุทิตาจิตและขอพร จากองคมนตรี ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์เกษม วัฒนชัย 
e-Meeting

e-Meeting

E-Mail

E-Mail

Library

Library

E-Office

E-Office

CHE QA Online

CHE QA Online

ระบบ EIS

ระบบ EIS

ระบบบริการการศึกษา

ระบบบริการการศึกษา

ระบบบริหารโครงการตามพันธกิจ สำหรับวิทยาลัยชุมชน

ระบบบริหารโครงการตามพันธกิจ สำหรับวิทยาลัยชุมชน

ระบบ TQF

ระบบ TQF

ระบบบริหารงบประมาณ

ระบบบริหารงบประมาณ

ระบบงบประมาณรายจ่ายประจำปี

ระบบงบประมาณรายจ่ายประจำปี

Intranet

ติดต่อเรา แผนผังเว็บไซต์

ข่าวแวดวงวิทยาลัยชุมชน

54 Views |

สถาบันวิทยาลัยชุมชน แสดงมุทิตาจิตและขอพร จากองคมนตรี ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์เกษม วัฒนชัย

13 มกราคม 2564 11:24
   เนื่องในโอกาสปีใหม่ 2564 ดร.สิริกร มณีรินทร์ นายกสภาสถาบันวิทยาลัยชุมชน นำคณะผู้บริหารและบุคลากรสถาบันวิทยาลัยชุมชน ร่วมอวยพรปีใหม่และแสดงมุทิตาจิตต่อศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์เกษม วัฒนชัย องคมนตรี ที่ทำเนียบองคมนตรี เมื่อวันอังคารที่ 12 มกราคม 2564 ท่านได้กรุณาให้โอกาสสถาบันวิทยาลัยชุมชนเข้าพบและรับโอวาทเนื่องในโอกาสต่าง ๆ มาโดยตลอด โอกาสนี้ ท่านให้หลักคิดที่จะเป็นแนวทางการขับเคลื่อนงานนโยบายของรัฐมนตรี อว. เรื่อง การจัดตั้งศูนย์ช่างศิลป์ท้องถิ่น ซึ่ง ดร.สิริกร มณีรินทร์ ได้รับความไว้วางใจจาก รมว. อว. ให้เป็นประธาน ท่านกล่าวว่า งานช่างศิลป์ท้องถิ่นจะสำเร็จและเป็นที่ยอมรับ ต้องทำให้ครบทั้ง 2 มิติ ท่านใช้คำว่า “2 ขา” ขาหนึ่ง คือ การศึกษาวิจัยองค์ความรู้ช่างศิลป์พื้นถิ่น เพื่อรักษาความแม่นแท้ของช่างศิลป์ ซึ่งต้องใช้ทั้ง “ศรัทธาและปัญญา” และให้มีการอนุรักษ์และถ่ายทอดความรู้เรื่องช่างศิลป์ อีกขาหนึ่ง ต้องทำเรื่อง การ apply สู่ commercial โดยต่อยอดองค์ความรู้ช่างศิลป์ให้เป็นผลิตภัณฑ์ สินค้า หรือบริการที่สามารถสร้างมูลค่าเพิ่ม ที่สร้างงาน สร้างรายได้ ให้ชาวบ้านได้ประโยชน์ ทั้งนี้ การศึกษาที่ดีเพื่อจะรู้ว่าช่างศิลป์ของแต่ละท้องถิ่นอยู่ที่ไหน ต้องถามชาวบ้านจึงได้ข้อมูลจริง ท่านแนะนำว่า ควรไปศึกษาแนวทางของประเทศต่าง ๆ ที่ทำเรื่องนี้แล้วประสบความสำเร็จสร้างมูลค่าเพิ่มให้เกิดประโยชน์กับชาวบ้านได้จริง ตัวอย่างสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้เคยไปดูงานที่มหาวิทยาลัยในมณฑลเหอหนาน ซึ่งสาธารณรัฐประชาชนจีนมีนโยบายว่า ให้แต่ละคณะของมหาวิทยาลัยทำเป้าหมายแก้จนให้ได้ 1 หมู่บ้าน ภายใน 5 ปี
   กรณีคณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเหอหนาน ลงไปทำได้สำเร็จและชาวบ้านหายจนได้จริง ลักษณะงานที่ทำ คือ การนำลายผ้าของชนเผ่าที่อยู่ในชุมชนที่เป็นลวดลายเล็ก ๆ ซึ่งเป็น Local Craft โดยอาจารย์ที่ลงไปทำงานก็นำความรู้ทางวิชาการที่มีโดยใช้ Software มาออกแบบลายผ้า ลวดลายต่าง ๆ และนำไปต่อยอดออกแบบลวดลายบนถ้วยกาแฟ สามารถต่อยอดไปสู่ธุรกิจ หรือ commercial ขายออนไลน์ไปทั่วโลก เมื่อมีโอกาสนำผลิตภัณฑ์ไปจัดแสดงในงาน Craft Fair ที่ต่างประเทศ ทุกชิ้นงานที่ได้ออกแบบมาอย่างดี ก็ขายได้ ทุกคนก็มีรายได้ หายจน อย่างนี้เป็นต้น จึงนับว่าเป็นเรื่องดี ที่สถาบันวิทยาลัยชุมชนได้มีโอกาสทำเรื่องสำคัญเช่นนี้ จะเป็นการสืบทอดความเป็นไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความงดงามของท้องถิ่น “เป็นการต่อลมหายใจของความเป็นไทย” ในโอกาสนี้ท่านขออำนวยพรให้ทุกคนประสบความสำเร็จ ให้มีกำลังใจที่จะเดินหน้าต่อไป